کارل روو، استراتژیست کهنهکار جمهوریخواه، در یک یادداشت تند در والاستریت ژورنال مستقیماً معاون رئیسجمهور جیدی ونس را هدف گرفت و ایده مکرر او مبنی بر وجود طبقهای متمایز از 'آمریکاییهای میراثی' که آمریکاییتر از سایر آمریکاییها هستند را به باد انتقاد گرفت.
روو که از قبل از شروع به کار معاون رئیسجمهور زنگ خطر را به صدا درآورده بود، نوشت: «آمریکا توسط ثروتمندان و قدرتمندان ساخته نشد، بلکه تا حد زیادی توسط دورریختنیها، طردشدگان، بازندهها و رها شدههایی که راه خود را به اینجا پیدا کردند، ساخته شد.» او اشاره کرد که پدر نروژیاش قبلاً اعلامیه استقلال را برایش میخواند و وقتی به خارج از کشور میرود، مردم کشورهای دیگر به او میگویند چقدر رویای آمریکایی و ایده سخت کار کردن و ساختن یک زندگی برایشان مهم است.
روو نوشت: «ایجاد آمریکا آسان نبود و تحقق اسناد بنیادین ما هنوز نیازمند تلاش زیادی است. اما اگر فکر کنیم این کشور فقط برای چیزی است که برخی 'آمریکاییهای میراثی' مینامند - کسانی که نیاکانشان، به طور خاص پروتستانهای آنگلو و اسکاتلندی-ایرلندی، در انقلاب یا جنگ داخلی جنگیدند - مرتکب یک اشتباه بزرگ میشویم.» او اشاره کرد که ونس یکی از بزرگترین طرفداران این ایده است و میگوید: «آمریکا فقط یک ایده نیست» بلکه «یک مکان خاص، با مردمی خاص» است.
روو گفت که ونس به ویژه در ترویج این دیدگاهها نادان است، زیرا او یک کاتولیک تازهگرویده است و «در گذشته، چنین جنبشهایی به طور معمول کاتولیکها را اعضای غیرقابل قبول خانواده ملی ما اعلام میکردند»، مانند انجمن حمایت از آمریکا با ۲.۵ میلیون عضو که کاتولیک را «اهریمنی» میخواند و «به ویژه در ایالت زادگاه آقای ونس، اوهایو، قوی بود.»
روو نوشت: «تولد آمریکا شامل یک اشرافیت جدید بر اساس شجاعت موروثی نبود»، و اشاره کرد که مدیران عامل فناوری، ستارههای هالیوود و «حداقل ۴۰ برنده جایزه نوبل پزشکی» در جای دیگری متولد شدهاند و «یک از هر هفت ساکن آمریکا مهاجر است.»
او نتیجه گرفت که شش نفر از هفت نفر باقیمانده باید خوب به خاطر بسپارند که «بدون هیچ اقدامی از سوی خود، ما اینجا به دنیا آمدهایم و - در کنار همه کسانی که راه دشوار خود را به آمریکا پیدا کردند - از برکات آنچه در تابستان ۱۷۷۶ در فیلادلفیا رخ داد، بهرهمند میشویم. چهارم ژوئیه بر همه آمریکاییان مبارک.»