شش بانک از بزرگترین بانکهای کانادا در حال توسعه رویکردی مشترک برای انتقال سپردههای توکنیزه دلار کانادا (CAD) میان مؤسسات هستند؛ پروژهای با هدف سریعتر و برنامهپذیرتر کردن پرداختها در حالی که همچنان ریشه در بدهیهای بانکی سنتی دارد.
بر اساس یک اعلامیه مشترک که روز سهشنبه منتشر شد، بانک مونترال، CIBC، بانک ملی کانادا، بانک سلطنتی کانادا، اسکوشیابانک و گروه بانک TD اعلام کردند که کار با انتقال سپردههای توکنیزه در میان مؤسسات مالی کانادایی آغاز خواهد شد. این بانکها خاطرنشان کردند که مراحل آینده میتواند اتصال به سایر سیستمهای دارایی دیجیتال را گسترش دهد.
نکات کلیدی
- این ابتکار شامل سپردههای بانکی توکنیزه است که به گفته بانکها همچنان بدهی بانک صادرکننده باقی میمانند.
- دامنه اولیه، جابهجایی سپرده در داخل کانادا میان مؤسسات مالی تحت نظارت است، با احتمال گسترش بعدی به سایر سیستمهای پول دیجیتال.
- اقدام بانکها پس از راهنمایی OSFI صورت میگیرد که اعلام کرد سپردههای توکنیزه از نظر قانونی از سپردههای سنتی جدا نیستند.
- کانادا همچنین چارچوب نظارتی جداگانهای برای استیبلکوینهای پشتیبانیشده با ارز فیات در حال اجرا است، هرچند آن مجموعه قوانین مستقیماً بانکها و اتحادیههای اعتباری را پوشش نمیدهد.
چرا سپردههای توکنیزه توجه بانکها را جلب کردهاند
سپردههای توکنیزه برای نمایندگی ادعاهایی نسبت به پولی که در یک بانک تحت نظارت نگهداری میشود طراحی شدهاند و معمولاً از دفتر کل توزیعشده یا فناوریهای مشابه برای ایجاد نمایندگی دیجیتال از سپرده استفاده میکنند. در چارچوببندی بانکها، این تمایز مهم است: سپرده همچنان یک بدهی بانکی باقی میماند و نه یک دارایی دیجیتال مستقل.
هدف اعلامشده این پروژه، پشتیبانی از پرداختهای سریعتر و امکانپذیر کردن برنامهپذیری بیشتر در مقایسه با مسیرهای تسویه متعارف است. برای سرمایهگذاران و فعالان بازار، جذابیت ساده است—سیستمهایی که میتوانند اصطکاک تطبیق را کاهش دهند و چرخههای تسویه را کوتاهتر کنند بدون آنکه بانکها مجبور شوند سپردهها را بهعنوان ابزارهای مالی «جدید» تلقی کنند.
شفافیت OSFI به رفع ابهام قانونی کمک میکند
زمانبندی قابل توجه است. این ابتکار بانکی کمتر از دو هفته پس از آن صورت میگیرد که نهاد نظارتی بانکی کانادا، دفتر سرپرست مؤسسات مالی (OSFI)، شفافسازی بیشتری درباره نحوه برخورد با سپردههای توکنیزه تحت قانون کانادا ارائه کرد.
OSFI در بیانیهای در ۱۰ سپتامبر گفت که سپردههای توکنیزه «از نظر قانونی از سپردههای سنتی متمایز نیستند» و تأکید کرد که فناوری زیربنایی مورد استفاده برای ارائه یک محصول مالی، ماهیت قانونی آن را تغییر نمیدهد.
این موضع نظارتی مهم است زیرا مستقیماً یکی از موانع اصلی مدلهای تسویه توکنیزه را برطرف میکند: اینکه آیا «نمایندگی دیجیتال» ماهیت قانونی سپردهها را تغییر میدهد یا نه. OSFI با اعلام اینکه چنین نیست، عملاً عدم قطعیت انطباق را برای مؤسساتی که میخواهند با مسیرهای جدید انتقال ارزش آزمایش کنند کاهش میدهد.
نحوه همراستایی طرح بانکها با قوانین استیبلکوین کانادا
کار سپردههای توکنیزه کانادا در کنار تلاش ملی گستردهتر برای تنظیم پول دیجیتال—بهویژه استیبلکوینهای پشتیبانیشده با ارز فیات—در حال شکلگیری است.
کانادا در مارس، قانون استیبلکوین خود را بهعنوان بخشی از لایحه C-15 تصویب کرد که چارچوبی فدرال برای استیبلکوینهای پشتیبانیشده با ارز فیات صادرشده توسط مؤسسات غیرمالی تعیین میکند. این رژیم مقرر میدارد که صادرکنندگان در بانک کانادا ثبتنام کنند، ذخایر را حداقل در سطح ۱:۱ در داراییهای نقدی باکیفیت نگه دارند و بازخرید به ارزش اسمی ارائه دهند. انتظار میرود این چارچوب در سال ۲۰۲۷ اجرایی شود.
با این حال، دامنه چارچوب استیبلکوین محدود است. این قانون استیبلکوینهای پشتیبانیشده با ارز فیات صادرشده توسط نهادهای غیرمالی را پوشش میدهد، در حالی که بانکها و اتحادیههای اعتباری که پیشتر تحت نظارت احتیاطی هستند، خارج از پوشش آن قرار میگیرند. OSFI و ناظران بازار نیز برجسته کردهاند که صادرکنندگان تحت رژیم استیبلکوین از معرفی استیبلکوینهای خود بهعنوان سپرده یا بهعنوان بیمهشده تحت یک سیستم بیمه سپرده عمومی منع خواهند شد.
این تفاوت یک تضاد ساختاری میان تلاش توکنیزهسازی سپرده بانکها و بازار استیبلکوین ایجاد میکند: سپردههای توکنیزه در محدوده بانکی باقی میمانند، در حالی که استیبلکوینهای پشتیبانیشده با ارز فیات با مجموعه جداگانهای از محدودیتهای ذخیره، بازخرید و بازاریابی مواجهاند. این دو مسیر با هم نشان میدهند که کانادا در تلاش است معماری نظارتی منسجمی بسازد که در آن «اینکه از نظر قانونی چه هستید» مهمتر از «اینکه از نظر فنی چگونه به نظر میرسید» باشد.
آنچه در آغاز فاز ۱ باید دنبال کرد
بانکها میگویند فاز اول بر جابهجایی سپردههای توکنیزه میان مؤسسات مالی کانادایی متمرکز خواهد بود و سپس احتمالاً به سایر سیستمهای دارایی دیجیتال متصل میشود. اگرچه این اعلامیه در بخش موجود جزئیات فنی دقیقی ارائه نکرد، رویکرد مرحلهای اولویت عملی را نشان میدهد: اثبات قابلیت اطمینان عملیاتی و تسویه در یک شبکه بهشدت محدود.
برای کاربران و طرفهای مقابل، پرسش کلیدی این خواهد بود که سیستم چگونه نیازهای معمول چرخه عمر سپرده—مانند نگهداری، مکانیزمهای بازخرید، تطبیق و قطعیت تسویه—را بدون تغییر ساختار بدهی زیربنایی که به گفته OSFI همچنان از نظر قانونی به سپردههای سنتی گره خورده است، مدیریت میکند.
برای صنعت گستردهتر، نقطه عطف بعدی که باید دنبال شود این است که آیا پروژه فراتر از انتقالهای بینبانکی داخلی به مدلی تکامل مییابد که بهطور معناداری با سایر شبکههای تسویه دیجیتال همکنشپذیری داشته باشد. این امر نهتنها فناوری بلکه مرزهای نظارتی را نیز آزمایش خواهد کرد—بهویژه در جایی که «توکنیزهسازی سپرده» پایان مییابد و سایر اشکال داراییهای دیجیتال آغاز میشوند.
با پیشرفت فاز ۱، مهمترین نشانهها احتمالاً این خواهد بود که آیا بانکها میتوانند پرداختهای سریعتر و برنامهپذیرتر را نشان دهند و در عین حال با تفسیر قانونی OSFI همراستا بمانند—و اینکه آیا چارچوب جداگانه استیبلکوین کانادا بر نحوه اتصال این مسیرهای سپرده توکنیزه به اکوسیستم گستردهتر در طول زمان تأثیر میگذارد یا نه.
این مقاله در ابتدا با عنوان شش بانک بزرگ کانادا در حال بررسی سپردههای توکنیزه دلار کانادا هستند در Crypto Breaking News منتشر شد – منبع مورد اعتماد شما برای اخبار کریپتو، اخبار بیتکوین و بهروزرسانیهای بلاکچین.